اسپرم صفر چیست و راههای تشخیص و درمان آن کدامند؟


658146 894 - اسپرم صفر چیست و راههای تشخیص و درمان آن کدامند؟

شفاآنلاین>سلامت جنسی>در هر یک میلی لیتر منی، حداقل ۲۰ میلیون اسپرم وجود دارد. ۵۰ درصد از اسپرم ها شکلی طبیعی دارند و حداقل ۳۰ درصد از آن ها حرکتی پیشرونده و رو به جلو دارند. اگر هر یک از موارد فوق دچار مشکل گردد، در مردان ناباروری ایجاد خواهد شد. در واقع اصلی ترین عامل ناباروری در مردان، مربوط به کیفیت و تعداد اسپرم ها خواهد شد.

به گزارش شفاآنلاین:اگر تعداد اسپرم در مردان کم تر از حالت طبیعی باشد،‌می توانیم با استفاده از روش لقاح مصنوعی آن را درمان کرد؛ اما مشکلی اصلی زمانی است که به صورت کلی تعداد اسپرم در مردان صفر باشد و در اصطلاح پزشکی به آن آزواسپرمی (Azoospermia )می گویند.

اسپرم صفر یا آزوسپرمی سه علت اصلی دارد:

1-اختلالات هورمونی یا غددی

2-اختلالات مربوط به خود بیضه ها و فرایند تولید اسپرم در بیضه ها یا اسپرماتوژنز

3-انسداد در مسیر انتقال اسپرم

آزواسپرمی را به سه گروه بزرگ تقسیم می کنند:

– علل قبل از بیضه

– علل بیضوی

– علل بعد از بیضه

در مورد هر یک از علل فوق توضیح مختصری داده می شود تا خوانندگان محترم آشنائی بیشتری با موضوع بحث داشته باشند.

علل قبل از بیضه

بیضه ها دو کار اصلی دارند: تولید هورمون مردانه یا همان تستوسترون و تولید اسپرم یا همان نطفه مردانه. هر یک از موارد فوق تحت تأثیر یک هورمون است که از غده هیپوفیز ترشح می شوند. تولید هورمون مردانه تحت کنترل هورمون LH و تولید اسپرم تحت کنترل هورمون FSH می باشد. هر دو هورمون از غده هیپوفیز ترشح می شوند.

اگر بنا به هر دلیلی غده هیپوفیز هورمون FSH ترشح نکند، مرد مبتلا به کاهش تعداد اسپرم و در مواردی مبتلا به آزواسپرمی می شود. در این مردان ما اگر بیائیم این هورمون را برای بیمار تجویز کنیم بیضه ها شروع به تولید اسپرم خواهند کرد. علل اختلال هیپوفیز در ترشح هورمون FSH خیلی زیاد است ولی سه مورد آن که دارای اهمیت هستند عبارتند از: کم کاری غده هیپوفیز، افزایش هورمون پرولاکتین خون و تزریق هورمون تستوسترون.

در مورد تزریق هورمون تستوسترون بیشتر توضیح می دهم. هورمون تستوسترون اثر مهاری بر روی غده هیپوفیز دارد و اگر در فردی که به آن نیاز ندارد تزریق شود نه تنها سبب مهار هیپوفیز و ایجاد آزواسپرمی (Azoospermia) می شود بلکه در دراز مدت سبب تحلیل رفتن بیضه ها (آتروفی بیضه) نیز می گردد. این همان اتفاقی است که در ورزشکاران و افرادیکه جهت بدن سازی از هورمون تستوسترون استفاده می کنند، می افتد.

شما لابد افرادی را دیده اید که هیکل تنومند دارند و هیکل آنها به اندازه دو نفر آدم عادی است. این افراد از این هورمونها استفاده کرده اند. من پرونده های متعددی از قوه قضائیه دارم که بعلت شکایت همسر و تقاضای طلاق به اینجانب ارجاع شده اند. این افراد تنومند که اکنون بعلت ناباروری کارشان به دادگاه کشیده شده است و همیشه هیکل خود را نیز در خیابان به نمایش می گذارند، در معاینه بیضه های به اندازه هسته خرما دارند و کل بیضه ها از بین رفته است.

علل بیضوی

در علل بیضوی به علت بیماری خود بیضه، اسپرم تولید نمی شود. مثلا پسر بچه ای مبتلا به بیضه نزول نکرده است و به موقع عمل جراحی نمی شود، و یا بیضه دچار عفونت اریونی می گردد. اگر پسر بچه یا مردی مبتلا به اریون شود، در ۳۰ درصد موارد بیضه گرفتار می شود و اگر بیضه دچار عفونت اریونی شود، متأسفانه تحلیل رفته و از بین می رود و اگر دو طرفه باشد، فرد مبتلا دچار آزواسپرمی (Azoospermia) خواهد شد. سایر علل که سبب آسیب به تولید اسپرم توسط بیضه ها می شوند عبارتند از: پرتودرمانی، شیمی درمانی، استفاده از بعضی از داروها و ضربه به بیضه ها. لیست این بیماریها بسیار زیاد است و گاهاً با تجویز دارو می توان تولید اسپرم را تحریک کرد.

علل بعد بیضوی

وقتی اسپرم در بیضه تولید شد باید توسط راههای منی بر از بیضه خارج گردد. هر گونه انسداد در این راهها سبب می شود که اسپرم در داخل بیضه مانده و نتواند خارج شود و تعداد اسپرم مایع منی صفر خواهد بود. در اصطلاح پزشکی به آن فقدان اسپرم (آزواسپرمی) انسدادی (Obstructive) می گویند. در بررسی مردیکه با آزواسپرمی پیش پزشک مراجعه کرده است، اولین قدم این است که تشخیص داده شود، آزواسپرمی انسدادی است یا غیر انسدادی، چون درمان آنها کاملا متفاوت است. علل قبل از بیضه و علل بیضوی سبب آزواسپرمی غیر انسدادی می شوند، ولی علل پس از بیضه سبب آزواسپرمی انسدادی می گردند.

چطور می‌توان آزواسپرمی را تشخیص داد؟

اگر چند ماه برای بارداری همسر خود اقدام کرده اما ناموفق بوده‌اید باید به پزشک مراجعه نمایید. در اولین مرحله، پزشک نمونه نطفه را به آزمایشگاه فرستاده و در آنجا نمونه زیر میکروسکوپ بسیار قوی بررسی می‌شود. اگر در دو موقعیت جداگانه هیچ اسپرمی مشاهده نشود شما مبتلا به آزواسپرمی هستید. سپس پزشک تلاش می‌کند دلیل موضوع را کشف نماید. در این مرحله معاینه کامل فیزیکی لازم است. او از شما سابقه بیماری‌ها را پرسیده و سپس برای اندازه گیری سطح هورمون، آزمایش خون تجویز می‌نماید.

همچنین ممکن است پزشک با انجام بافت برداری یک یا هر دو بیضه‌ها علائم اسپرم غیر نرمال را پیدا نماید. او با استفاده از داروی بی حسی و ایجاد یک برش در ناحیه کیسه بیضه یک قسمت کوچک از بافت را برداشته و زیر میکروسکوپ بررسی می‌نماید.

او با استفاده از وازوگرافی و با استفاده از اشعه ایکس و سایر اسکن ها می‌تواند تعیین کند که آیا انسدادی که باعث آزواسپرمی باشد وجود دارد. گاهی جراحی تنها راه کشف انسداد است.

اگر انسداد وجود داشته باشد با استفاده از تستهای ژنتیک می‌توان مشکلات ژنتیک را بررسی کرد.

درمان آزواسپرمی

علل قبل و بعد از بیضه معمولا قابل درمان هستند ولی علل بیضوی، دائمی بوده و معمولاً غیر قابل درمان می باشند. برای درمان آزواسپرمی (Azoospermia) روشهای متعدد وجود دارد، ولی بطور کلی از دو روش دارو درمانی و جراحی استفاده می شود. در بسیاری از موارد قابل درمان، نمی توان کیفیت اسپرم را آنقدر بهبود بخشید که حاملگی طبیعی اتفاق بیفتد ولی بیمار آنقدر اسپرم خواهد داشت که برای حاملگی از روشهای لقاح مصنوعی (Assisted Reproductive Techniques = ART) استفاده نمود.


بالانیت زون چیست و علل و راه درمان آن کدامند؟


651700 899 - بالانیت زون چیست و علل و راه درمان آن کدامند؟

بالانیت زون به التهاب سر آلت و پوست روی آن می گویند. این بیماری معمولا روی مردان میانسال تا مسنی تاثیر می گذارد که ختنه نشده اند. بالان و ایت در کلمه بالانیت، به ترتیب به سر آلت و التهاب آن می گویند. بالانیت زون از نام پروفسور زون، یک متخصص پوست آلمانی، گرفته شده که در سال 1952 این بیماری را کشف کرد.

در این بیماری التهاب علاوه بر سر آلت، پوست روی آن را هم تحت تاثیر قرار می دهد. قسمت های مبتلا در بالانیت به خوبی معلوم هستند. همینطور، این بیماری با نام بالانیت سلول های پلاسما هم، شناخته می شود، چون در زمان معاینه پوست مبتلا در زیر میکروسکوپ، سلول های پلاسما (نوعی از سلول های سفید خون) به گونه زیاد دیده می شوند.

بالانیت زون, بالانیت زون چیست, علل بالانیت زون

بالانیت زون چیست

علل بالانیت زون

بالانیت امکان دارد از شرایط گوناگونی ریشه بگیرد. عفونت با کاندیدا آلبیکنس رایج‌ترین دلیل است. کاندیدا قارچی است که باعث برفک می‌شود.

عفونت

عفونت‌های دیگری که می‌تواند سبب التهاب کلاهک آلت تناسلی شود، عبارتند از:

باکتریایی: این باکتری‌‌ها می‌توانند به سرعت در شرایط مرطوب و گرم زیر پوست ختنه گاه چند برابر شوند.

عفونت‌های منتقله جنسی (STIs): مثال‌ها عبارتند از ویروس هرپس سیمپلکس، کلامیدیا و سفلیس

مشکلات پوستی

مثال‌ها عبارتند از:

-لیکن پلان، یک بیماری پوستی با لکه‌های کوچک، همراه با خارش، صورتی و بنفش رنگ بر روی دست‌ها و پاها آشکار می‌شود.

– اگزما، بیماری پوستی مزمن، و یا بلند مدت که می‌تواند به خارش، قرمزی، ترک خوردن و خشکی پوست تبدیل شود.

– پسوریازیس، اختلال خشکی و پوسته پوسته شدن پوست

– درماتیت، التهاب پوست، به علت تماس مستقیم با محرک یا واکنش‌های آلرژیک

– در موارد بسیار نادر، بالانیت به سرطان پوست مربوط بوده است.

خارش پوست

خارش پوست سر آلت می‌تواند به التهاب تبدیل شود. محرک‌ها عبارتند از:

– مواد شیمیایی مورد استفاده در کاندوم‌ها، لوبریکانت‌ها، و اسپرم کش‌ها

– مواد شوینده و یا پودرهای شستشو و نرم کننده که به صورت کامل شستشو داده نمی‌شوند.

– صابون‌های معطر و ژل شستشو

– شستشوی روزانه و خشک کردن آلت تناسلی با توجه به نحوی که زیر پوست ختنه گاه بدون رطوبت باقی بماند به کاهش خطر کمک می‌کند، گر چه شستن ناحیه تناسلی با صابون بیش از اندازه امکان دارد بیماری را تشدید کند.

دیابت

دیابت خطر ابتلا به عفونت را زیاد می کند، به ویژه چنانچه سطح قند خون به طور ضعیفی کنترل شود. چنانچه قند در ادرار موجود باشد، بعضی از آن امکان دارد در پوست ختنه گاه باقی بماند. گلوکز کمک می‌کند تا باکتری‌ها زود‌تر زیاد شوند.

فیموز

فیموز وقتی است که پوست ختنه‌گاه خیلی سفت است و جمع کردن، و یا کشیدن آن به صورت کامل بر روی سر آلت سخت و یا غیرممکن باشد. عرق، ادرار، و مواد دیگر می‌تواند زیر پوست ختنه‌گاه جمع شده و سبب سوزش و تکثیر میکروب شود. فیموز یا تنگی غلاف در پسران نوجوان و بزرگسالان نادر است.

دیگر عوامل خطر

رابطه جنسی مراقبت نشده، بهداشت ضعیف، و داشتن سوند ادراری هم خطر ابتلا را زیاد می کند. زنی که برفک واژن دارد می‌تواند مرد را آلوده کند و خطر ابتلا به التهاب کلاهک آلت را زیاد کند.

بالانیت زون, بالانیت زون چیست, علل بالانیت زون

علائم بالانیت

علائم بالانیت

علائم آن امکان دارد شامل موارد زیر باشد:

– قرمزی

– خارش

– تورم

– درد

– خارش

– ترشح در نوک آلت تناسلی

– بوی نامطبوع

– خونریزی اطراف پوست ختنه گاه

– زخم روی آلت تناسلی

– مشکل در عقب کشیدن پوست ختنه گاه

درمان بالانیت

بعد از ابتلا به این بیماری، نمی توانید به آسانی از شر آن راحت شوید. پزشک شما برای برطرف کردن عفونت درمانی را تجویز یا توصیه می کند. درمان شما به آنچه بالانیت را به وجود آورده بستگی دارد. نسخه معمولاً به ظور کرم یا پماد داده می شود. پزشک شما امکان دارد موارد زیر را تجویز کند:

– آنتی بیوتیک

آنتی بیوتیک برای بالانیت باکتریایی (بصورت کرم یا قرص)

پیشنهاد ویژه

خدمات پزشکی سلامت و درمان,بهداشت بانوانچه زمانی خونریزی پرده بکارت رخ نمیدهدخدمات زیبایی ، پوست و مو ,خدمات پوست مو زیباییعوارض خطرناک لیزر موهای زائدارتودنسی,متخصص ارتودنسی,ارتودنسی نامرئیچگونگی درمان ناهنجاری های دهان، دندان و فک

– پماد برای بالانیت

کرم ضد قارچ به طوری که بیماری به وسیله قارچ کاندیدا (Candida) به وجود آمده باشد.

– کرم های استروئید

این کرم ها که می توانند بالانیت به وجود آمده از بیماری های پوستی یا آلرژی را بهتر کنند.

– درمان با داروی بالینیت

بعضی داروهای خاص وجود دارد که با تجویز پزشک به بهتر شدن بالانیت کمک زیادی می کند.

– درمان خانگی بالانیت

برای کمک به بهتر شدن تورم، بهتر است آلت تناسلی خود را در یک وان حمام کم عمق با آب گرم که می توانید در آن بنشینید، خیس بخورید. برای کمک به بهبود نشانه ها می توانید محلول نمکی به آب اضافه کنید.

چنانچه با یک بالانیت روبرو شوید که دوباره پیش آمده باشد، پزشک شما امکان دارد ختنه را پیشنهاد کند. چنانچه پوستی داشته باشید که به سختی جمع شود، احتمالاً به این شیوه نیاز دارید.

بالانیت زون, بالانیت زون چیست, علل بالانیت زون

عوارض بالانیت

عوارض بالانیت

بدون درمان، بالانیت می تواند عوارضی مثل موارد زیر به وجود آورد:

– باریک شدن مجرایی که ادرار از طریق آن از بدن خارج می شود (تنگی مجرای ادرار)

– احتباس ادرار

– کمبود خون در آلت تناسلی

– جمع شدن دردناک پوست ختنه گاه

– بازگشت ادرار به طرف کلیه ها (ریفلاکس وزیکو اورترال)

– چنانچه شرایط بدتر شود، برای درمان آن امکان دارد به ختنه کردن احتیاج داشته باشید.

پیشگیری از بالانیت

برای پیشگیری از عفونت ، باید سر آلت تناسلی و پوست ختنه گاه تمیز و خشک باشد. شستشوی روزانه ، با توجه ویژه به تمیز کردن آلت تناسلی مرد ، حتمی است.

در اینجا چند نکته بهداشتی آورده شده است:

– پوست ختنه گاه باید به عقب کشیده شود تا غده در معرض آن قرار گیرد.

– محل باید به طور کامل و به آرامی با آب گرم شسته شود. صابون امکان دارد تحریک کند ، بنابراین باید از استفاده از آن پرهیز کنید.

– امکان دارد از کرم آبی یا بعضی از شوینده های غیر صابونی خنثی استفاده شود، ولی باید به طور کامل شستشو داده شود.

– پیش از عوض کردن پوست ختنه گاه ، لثه باید به طور کامل خشک باشد.

– مردانی که پس از رابطه جنسی دچار بالانیت می شوند باید بعد از انجام فعالیت جنسی آلت تناسلی خود را بشویند.